Από τα ευρήματα των αρχαιολογικών ανασκαφών,  φαίνεται ξεκάθαρα πως οι αρχαίοι Κρήτες, κατανάλωναν πριν 4.000 χρόνια τα ίδια  ακριβώς προϊόντα που καταναλώνονται και σήμερα, και η διατροφή τους  ήταν σχεδόν ίδια και απαράλλακτη με την σύγχρονη διατροφή.

Επανειλημμένη αναφορά  για την διατροφή των Κρητικών υπάρχει στην αρχαιότερη γνωστή γραφή της ελληνικής γλώσσας, την Γραμμική Γραφή Β!
Όμως και από  τα   μεγάλα πιθάρια που βρέθηκαν στα Μινωικά ανάκτορα, μπορούμε να διακρίνουμε  το πώς τρέφονταν οι Μινωίτες αφού φαίνονται καθαρά ίχνη από λάδι, δημητριακούς καρπούς, όσπρια και μέλι, ενώ στις διάφορες εικονογραφημένες μαρτυρίες βλέπουμε να απεικονίζετε  ο θαυμαστός  κόσμος των Κρητικών φυτών και βοτάνων.

Σε αγγεία που βρέθηκαν αναφέρονται  επίσης τα εξής:
«Οι χωρικοί αλλά και οι άνθρωποι των ανακτόρων, ήταν αποκλειστικά όχι απλώς χορτοφάγοι, αλλά και ολιγοφάγοι.»
Επιπλέον, όχι μόνο  η κατωτέρα, εργαζόμενη  τάξη των ανακτόρων, αμείβονταν με μερίδες από σιτηρά, ξερά σύκα και ελιές στην άλμη,  αλλά ακόμη και η αριστοκρατία τρέφονταν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο,  και το  κρέας το προτιμούσαν  μονάχα για κάποια μέρα γιορτής, μια και η κρεατοφαγία στην αρχαιότητα ήταν, κατά το πλείστον, συνδεδεμένη με την τελετουργία. (Paul Four)

Αντίθετα, το σπιτικό φαγητό των Μινωιτών αποτελείται από μελιτζάνες, μανιτάρια, λαχανικά, ψωμί βουτηγμένο στο ελαιόλαδο,  όσπρια, μαγειρεμένα με κρέας και καρυκεύματα.
Επίσης  έτρωγαν άφθονα παξιμάδια, τα οποία μούσκευαν με λάδι και  ρίγανη, ακριβώς όπως και σήμερα, ενώ το φαγητό τους συνοδεύονταν από σαλάτα, ξηρούς καρπούς, φρέσκα φρούτα,  και όλα αυτά συνοδεύονταν από  το τοπικό κόκκινο κρασί, που συμπλήρωνε αυτό το πλούσιο και τόσο ευεργετικό και γευστικό διαιτολόγιο.

Στα χρόνια που ακολούθησαν την Μινωική παρακμή, και ειδικότερα όσον αφορά την εποχή που ακολούθησε την καταστροφή των Ανακτόρων μετά το 1.500 π.Χ δηλαδή δεν θα πρέπει να ακολούθησαν αλλαγές, τουλάχιστον δραστικές,  στις διατροφικές συνήθειες των Κρητικών, και εξακολουθούν να τρέφονται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που τρέφονταν και έως τότε.
Κοντολογίς  με λάδι ελιάς,  δημητριακά, όσπρια, χόρτα, κι όλα αυτά σε συνδυασμό με μια τεράστια ποικιλία αρωματικών φυτών, που καθιστούσαν ακόμη πιο εκλεπτυσμένη  τη γεύση.