Γιατί Κρητική Διατροφή
Γιατί…
Εδώ και 10ετίες η κρητική διατροφή και η υγεία των κατοίκων της Κρήτης έγινε θέμα ερευνών, συνεδρίων, πρωτοσέλιδων.
Γιατί…
Τα συμπεράσματα των ερευνών των τελευταίων 60 χρόνων δείχνουν, ότι πράγματι,η Κρητική δίαιτα βοηθά στη διατήρηση της καλής υγείας.
Γιατί…
Όλες οι έρευνες επιβεβαιώνουν τα παραπάνω
Το 1947 το Ίδρυμα Rokfeler ήρθε στην Κρήτη για να μελετήσει σε τι κατάσταση βρισκόταν οι κάτοικοι μετά τον πόλεμο.
Διαπίστωσε λοιπόν, το πολύ καλό επίπεδο της υγείας τους.
Οι Κρητικοί ήταν κατά 90% υγιέστεροι συγκριτικά με τους Αμερικανούς.
Αν και ο ιατρικός κόσμος χρειάστηκε πολύ καιρό να κατανοήσει τις προεκτάσεις αυτών των ευρημάτων, είχε μόλις βρεθεί μπροστά στις βασικές αρχές της Κρητικής Διατροφής .
Δέκα χρόνια, αργότερα η μελέτη των επτά χωρών την οποία διηύθυνε ο Dr Ancel Keys, ειδικός καρδιολόγος από τη Μινεσότα, έκανε την Κρήτη διάσημη.
Μελέτησε 7 διαφορετικές χώρες: Ολλανδία, Φιλανδία, Ιαπωνία, Η.Π.Α και τις Μεσογειακές χώρες Ιταλία, Γιουγκοσλαβία και Ελλάδα.
Από την Ελλάδα επέλεξαν την Κρήτη και την εξευρωπαϊσμένη Κέρκυρα.
Από όλες τις ομάδες που παρακολούθησαν, οι ομάδες της Ιταλίας και της Γιουγκοσλαβίας παρουσίασαν χαμηλότερη θνησιμότητα από καρδιαγγειακά νοσήματα σε σχέση με τις ομάδες της Β. Ευρώπης και των Η.Π.Α.
Αλλά αυτό που τους εξέπληξε ήταν τα αποτελέσματα της ομάδας της Κρήτης, η οποία είχε το χαμηλότερο ποσοστό θνησιμότητας, ανεξάρτητα από την αιτία θανάτου και το νόσημα.
Η Έρευνα κρίθηκε απαραίτητο να συνεχιστεί για να εξαχθούν συμπεράσματα σε βάθος χρόνου.
Και το 1991 ο Τομέας Κοινωνικής Ιατρικής του Πανεπιστημίου Κρήτης, με επικεφαλής τον καθηγητή Αντώνη Καφφάτο, ανέλαβε την επανεξέταση των ατόμων που είχαν πάρει μέρος στην έρευνα πριν από 31 χρόνια.
Διαπιστώθηκε ότι στην Κρήτη οι επιζώντες ήταν το 50% της αρχικής ομάδας, ενώ στην Φιλανδία δεν υπήρχαν επιζώντες.
Ακόμη και σε σύγκριση με τους Ιάπωνες (που διατρέφονται με σογιέλαιο και ψάρια), το ποσοστό θνησιμότητας των Κρητικών μειώνονταν στο ήμισι, παρότι η δίαιτα της Κρήτης περιείχε τρεις φορές περισσότερα λιπαρά από την Γιαπωνέζικη διατροφή.
Εκείνο το οποίο επίσης προσδιόρισε με σιγουριά η μελέτη είναι ότι η διατροφή με κορεσμένα λιπαρά συνδέεται άμεσα με την θνησιμότητα που οφείλεται σε στεφανιαία νόσο.
Στη δίαιτα όμως της Κρήτης υπήρχε κάτι το μοναδικό, το οποίο εκείνη την εποχή η ιατρική κοινότητα δεν μπορούσε να προσδιορίσει και προτίμησε να το αποδώσει περισσότερο στον τρόπο διαβίωσης (έλλειψη στρες, μόλυνση περιβάλλοντος κ.λ.π.) παρά στις διατροφικές συνήθειες.
Γιατί…
Η διασταύρωση των στοιχείων το ξανά επιβεβαίωσε.
Για να εξετάσουν καλύτερα το φαινόμενο, μετέφεραν τις διατροφικές συνήθειες σε άλλο πλαίσιο. Συγκεκριμένα, στην Λυών ο Γάλλος γιατρός Σερζ Ρενώ πραγματοποίησε μια καρδιολογική έρευνα – σταθμό, τα έτη 1988-1993 με δύο ομάδες καρδιοπαθών ασθενών και δύο διαιτολόγια. Το ένα ήταν το διαιτολόγιο που συνιστούσε η Αμερικάνικη Καρδιολογική Εταιρεία και το άλλο, ένα νέο διαιτολόγιο που είχε σαν πρότυπο την Κρητική Διατροφή.
Τα κλινικά αποτελέσματα της έρευνας ήταν ιστορικά:
Οι θάνατοι καρδιοπαθών που τρέφονταν με το κρητικό διαιτολόγιο ήταν πολύ λιγότεροι από αυτών που ακολούθησαν το διαιτολόγιο της Αμερικάνικης Καρδιολογικής εταιρείας.
Συμπέρασμα αυτής της μελέτης: Οι διατροφικές συνήθειες επηρεάζουν την καλή εξέλιξη της υγείας άσχετα από τον τρόπο διαβίωσης.
Αυτό επιβεβαιώθηκε και με έρευνες σε πληθυσμούς μεταναστών των λαών της Μεσογείου σε Αυστραλία και Αμερική.
Γιατί…
Η διαδρομή της κρητικής διατροφής μέσα στο χρόνο το αποδεικνύει…
και το πιο σημαντικό…
Γιατί… είναι το σήμερα
Εν έτη 2026, οι τελευταίοι πια εναπομείναντες από εκείνη την ιστορική διατροφική έρευνα, όπως διαπιστώθηκε, είναι Κρητικοί
Οι μελέτες και οι έρευνες συνεχίζονται. Ωστόσο οι ίδιοι οι Κρητικοί δεν χρειάζεται να ανατρέχουν ούτε σε μελέτες ούτε και σε διαιτητικές συμβουλές. Αρκεί να θυμηθούν το τραπέζι των γονιών και των παππούδων τους.
Πολλά άγρια χόρτα, λαχανικά, ελιές, όσπρια, ζυμωτό μαύρο ψωμί, μέλι, κόκκινο κρασί, περιστασιακά κρέας και γαλακτοκομικά. Για επιδόρπιο, εποχιακά φρούτα.
Καρύδια συνόδευαν την τσικουδιά τους, καρύδια με μέλι (χαρακτηριστικό γαμήλιο κέρασμα), μουσταλευριά και ξεροτήγανα ήταν τα συνηθισμένα τους γλυκά.
Μοναδική λιπαρή ύλη ήταν το ελαιόλαδο. Το χρησιμοποιούσαν για μαγείρεμα, για σαλάτες ακόμα και σκέτο πάνω στο ψωμί για πρωινό.
Ο ίδιος ο Keys μάλιστα διαπιστώνει: “πόσο λάδι τρώνε Θεέ μου!”